شاهین پلاس

گالری تصاویر

سایپا پس از تجربه نه‌چندان موفق شاهین جی با پیشرانه توربوشارژ و گیربکس CVT، حالا با شاهین پلاس اتوماتیک به میدان بازگشته است. تغییر استراتژی از موتورهای پراستهلاک توربو به پیشرانه‌های تنفس طبیعی و جایگزینی گیربکس CVT با یک نمونه 6 سرعته AT، پیامی واضح به بازار مخابره می‌کند: سایپا به دنبال کاهش هزینه‌های نگهداری و جلب اعتماد خانواده‌های ایرانی است. در بازاری که سایه سنگین واردات خودروهای کارکرده و صفر کیلومتر چینی بر سر سدان‌های داخلی افتاده، شاهین پلاس باید با تکیه بر طراحی بومی و قوای فنی به‌روز شده، جایگاه خود را در برابر رقبای سنتی حفظ کند و پاسخگوی نیاز خریدارانی باشد که از دردسرهای استهلاک موتورهای توربو خسته شده‌اند.

بررسی طراحی داخلی

کابین شاهین پلاس اتوماتیک در نگاه اول همان معماری آشنای شاهین جی را تداعی می‌کند، اما سایپا با افزودن تریم طرح چوب و ارتقای نمایشگر مرکزی به یک نمونه 10 اینچی اندرویدی، سعی در مدرن‌تر نشان دادن فضای داخلی داشته است. با این وجود، استفاده گسترده از پلاستیک‌های خشک در داشبورد و رودری‌ها، همچنان پاشنه آشیل کیفیت متریال در این سدان خانوادگی محسوب می‌شود و در برابر رقبای چینی هم‌قیمت حرفی برای گفتن ندارد. از نظر ابعادی، فاصله محوری 2650 میلی‌متری فضای پای قابل قبولی برای سرنشینان عقب فراهم می‌کند، اما حجم 422 لیتری صندوق عقب در مقایسه با رقیب مستقیمی همچون تارا، برای مسافرت‌های خانوادگی با بار زیاد، کمی محدودکننده است.

بررسی طراحی ظاهری و بدنه

در نمای بیرونی، شاهین پلاس هیچ تغییر فرم‌دهی نسبت به نسخه توربو نداشته و تنها نشان «+» روی درب صندوق عقب، هویت بصری آن را متمایز می‌کند. خطوط سیال و الهام‌گرفته از پرندگان شکاری، همچنان شاهین را به یکی از زیباترین و متعادل‌ترین سدان‌های داخلی تبدیل کرده است که در برابر طراحی‌های محافظه‌کارانه دنا پلاس و پژو پارس، برتری بصری محسوسی دارد. هرچند این زبان طراحی در مقایسه با سدان‌های مدرن چینی موجود در بازار، چند گام عقب‌تر است، اما همچنان توانایی جذب طیف وسیعی از مشتریان سنتی و جوان را داراست و از نظر آیرودینامیک و تناسب اندام، وضعیت مطلوبی دارد.

پیشرانه و قوای فنی

قلب تپنده شاهین پلاس اتوماتیک، پیشرانه 1.6 لیتری 16 سوپاپ ME16 است که بر پایه TU5 پلاس توسعه یافته و با اصلاحات در سرسیلندر و سیستم پاشش سوخت، قدرتی معادل 111 اسب بخار و گشتاور 150 نیوتن‌متر تولید می‌کند. حذف توربوشارژر و حرکت به سمت تنفس طبیعی، بزرگترین دغدغه خریداران ایرانی یعنی استهلاک بالا و حساسیت به کیفیت بنزین را برطرف کرده است. این پیشرانه توسط یک گیربکس 6 سرعته اتوماتیک ساخت DAE با مبدل گشتاور همراهی می‌شود که برخلاف نمونه‌های CVT قبلی، حس رانندگی طبیعی‌تر، افت توان کمتر در سربالایی‌ها و دوام فنی بالاتری را ارائه می‌دهد. مصرف سوخت ترکیبی 7.2 لیتر و استاندارد آلایندگی یورو 5، نشان از تنظیمات بهینه این قوای فنی برای شرایط اقتصادی بازار دارد.

رقبا

شاهین پلاس در سگمنت سدان‌های کامپکت داخلی، مستقیماً با تارا اتوماتیک V4 و دنا پلاس توربو اتوماتیک رقابت می‌کند. تارا با وجود پلتفرمی قدیمی‌تر، به لطف فضای کابین و صندوق عقب بسیار جادارتر، گزینه منطقی‌تری برای خانواده‌های پرجمعیت است و دنا پلاس توربو با ارائه قدرت و شتاب بالاتر، مشتریان اسپرت‌پسند را هدف قرار می‌دهد. در بخش خودروهای مونتاژی، جک J4 با کیفیت ساخت و استهلاک پایین، رقیب سرسختی برای شاهین پلاس محسوب می‌شود که نشان می‌دهد سایپا برای پیروزی در این میدان و مقاومت در برابر موج واردات، نیازمند تعدیل قیمت و بهبود کیفیت مونتاژ است.

امکانات ایمنی

دو کیسه هوا برای سرنشینان جلو، ترمز ضدقفل (ABS)، سیستم توزیع نیروی ترمز (EBD)، ترمز کمکی (EBA)، سیستم کنترل پایداری (ESC)، کنترل کشش (TCS)، سیستم کنترل ایستایی در سربالایی (HAC)، سنسور فشار باد تایر (TPMS)، سنسور پارک عقب و دوربین دید عقب، مجموعه ایمنی این خودرو را تشکیل می‌دهند. فقدان کیسه‌های هوای جانبی و پرده‌ای، رادار نقطه کور و سنسور باران، از کاستی‌های ایمنی شاهین پلاس در مقایسه با استانداردهای روز خودروهای چینی هم‌قیمت است.

امکانات رفاهی

سیستم ورود و استارت بدون کلید، نمایشگر 10 اینچی لمسی با سیستم عامل اندروید، سیستم صوتی 6 اسپیکر، تهویه مطبوع اتوماتیک، صندلی برقی راننده، گرمکن صندلی‌های جلو، آینه‌های جانبی برقی، دی‌لایت و اتولایت، کروز کنترل، دکمه‌های کنترلی روی فرمان، سانروف (در تیپ G) و رینگ آلومینیومی 15 اینچی، تجهیزات رفاهی شاهین پلاس را شکل می‌دهند. نبود سنسور باران، گرمکن فرمان، پدال شیفتر و تنظیم برقی صندلی سرنشین جلو، از مواردی است که در لیست آپشن‌های این خودرو جای خالی آن‌ها احساس می‌شود.