اولین تویوتا پرادو وارداتی برساوش پلاک ملی دریافت کرد / بازگشت پرادو بعد از ۱۲ سال

ورود نخستین سری از تویوتا پرادوهای نسل جدید به مرحله دریافت پلاک، آن هم با پیگیری شرکت برساوش به عنوان واردکننده این خودرو، اتفاقی فراتر از یک خبر ساده خودرویی تلقی می‌شود. تویوتا پرادو سری 250 که در سطح جهانی با کد اتاق J250 شناخته می‌شود، حالا قرار است به‌صورت رسمی پا به خیابان‌های ایران بگذارد.

پرادو جدید برساوش با پشتوانه اعتبار برند تویوتا، توانایی‌های فنی آزموده‌شده و جذابیت ظاهری، به‌احتمال زیاد با استقبال بالایی روبه‌رو خواهد شد. در عین حال، واقعیت بازار آزاد، هزینه تمام‌شده نهایی و همچنین چگونگی پشتیبانی فنی از نسخه‌های توربوشارژ موضوعاتی هستند که می‌توانند مسیر عرضه را چالش‌برانگیز کنند. این خودرو تلفیقی از هویت سنتی و فناوری پیشرفته است، اما صاحبان آن در ایران باید بپذیرند که بهای این پیشرفت، نگهداری پرهزینه‌تر نسبت به نسل‌های قدیمی‌تر خواهد بود.

معرفی تویوتا پرادو

تویوتا لندکروزر پرادو یکی از شناخته‌شده‌ترین و پرطرفدارترین خودروهای شاسی‌بلند در بازار جهانی محسوب می‌شود که طی دهه‌های گذشته به دلیل کیفیت ساخت بالا، دوام فنی، توانایی آفرود و سطح ایمنی مناسب، جایگاه ویژه‌ای در میان محصولات تویوتا به دست آورده است. این خودرو در واقع نسخه‌ای جمع‌وجورتر و خانوادگی‌تر از لندکروزرهای بزرگ به شمار می‌رود، اما همچنان از فلسفه مهندسی و روح اصیل لندکروزر بهره می‌برد و برای استفاده در شرایط سخت نیز طراحی شده است.

ریشه‌های شکل‌گیری پرادو به خانواده لندکروزر سری ۷۰ بازمی‌گردد. تویوتا در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ تصمیم گرفت مدلی را توسعه دهد که ضمن حفظ توانایی‌های آفرودی، از راحتی، ایمنی و امکانات بیشتری برای استفاده روزمره و خانوادگی برخوردار باشد. نخستین نسل پرادو در سال ۱۹۹۰ معرفی شد و به‌تدریج با استقبال بازارهای مختلف، به‌ویژه در استرالیا، خاورمیانه، اروپا و آسیای جنوب شرقی، مواجه شد. با گذر زمان و معرفی نسل‌های بعدی، پرادو به خودرویی چندمنظوره تبدیل شد که هم برای رانندگی شهری و سفرهای طولانی مناسب است و هم در مسیرهای ناهموار عملکرد قابل‌اعتمادی دارد.

نسل‌های مختلف پرادو در طول بیش از سه دهه، تغییرات گسترده‌ای را تجربه کرده‌اند. نسل دوم با تمرکز بر بهبود راحتی و طراحی مدرن‌تر عرضه شد و نسل‌های سوم و چهارم، امکانات رفاهی و ایمنی بیشتری را وارد این کلاس کردند. نسل چهارم که از سال ۲۰۰۹ به بازار آمد، یکی از موفق‌ترین نسل‌های پرادو به شمار می‌رود و در بسیاری از کشورها فروش بالایی را ثبت کرد. نسل جدید این خودرو که از سال ۲۰۲۳ معرفی شده، بر پایه پلتفرم مدرن TNGA-F ساخته شده و ضمن حفظ اصالت طراحی، از فناوری‌ها و استانداردهای روز بهره می‌برد.

تغییر مسیر تویوتا در نسل جدید پرادو، بیش از هر چیز در بخش فنی خود را نشان می‌دهد؛ جایی که این خودروساز ژاپنی برخلاف گذشته، فلسفه موتورهای بزرگ و شش سیلندر تنفس طبیعی را کنار گذاشته است. نسخه‌ای که توسط برساوش به کشور وارد شده، به جای آن پیشرانه‌ای کوچک‌تر اما مدرن‌تر را زیر کاپوت دارد؛ یک موتور چهار سیلندر ۲.۴ لیتری توربوشارژ که نشان‌دهنده تمرکز تویوتا بر افزایش بازده و کاهش مصرف سوخت است.

در کنار این مزایا، نمی‌توان از حساسیت فنی چنین پیشرانه‌ای چشم‌پوشی کرد. موتورهای توربوشارژ با سیستم تزریق مستقیم و تراکم بالا، وابستگی زیادی به کیفیت سوخت دارند. شرایط بنزین موجود در کشور باعث می‌شود نگهداری از این موتور نیازمند مراقبت بیشتر، استفاده از مکمل‌های سوخت باکیفیت و فواصل سرویس کوتاه‌تر باشد. همین موضوع می‌تواند برای خریدارانی که به دوام افسانه‌ای نسل‌های قبلی پرادو عادت کرده‌اند، به یک نقطه نگرانی جدی تبدیل شود.

انتقال قدرت در این خودرو از طریق یک گیربکس اتوماتیک هشت سرعته انجام می‌شود؛ انتخابی که هم به کاهش مصرف سوخت کمک کرده و هم نرمی رانندگی را به‌ویژه در شهر افزایش داده است. مصرف سوخت ترکیبی اعلام‌شده حدود ۱۰.۶ لیتر در صد کیلومتر است که برای خودرویی با این ابعاد و قابلیت‌ها، عددی منطقی به نظر می‌رسد. تعویض دنده‌ها سریع و دقیق انجام می‌شود و هماهنگی مناسبی میان موتور و جعبه‌دنده دیده می‌شود.

پرادو همچنان ساختار شاسی نردبانی خود را حفظ کرده؛ ویژگی‌ای که پایه اصلی توانایی‌های آفرودی آن محسوب می‌شود. سیستم چهارچرخ محرک، قفل دیفرانسیل و مجموعه‌ای از سامانه‌های کمکی الکترونیکی، عبور از مسیرهای سخت را ساده‌تر کرده‌اند. یکی از امکانات قابل توجه، سیستم قطع‌کننده میل تعادل یا SDM است که با افزایش دامنه حرکت چرخ‌ها، توان مانور خودرو را در مسیرهای ناهموار به شکل محسوسی بالا می‌برد؛ قابلیتی که پیش‌تر بیشتر در مدل‌های آفرودی آمریکایی دیده می‌شد.

در مقابل، پیچیدگی بالای تجهیزات الکترونیکی مانند کنترل خزش و انتخاب حالت‌های مختلف مسیر، در صورت خرابی می‌تواند هزینه‌بر و دردسرساز باشد. تعمیر چنین سیستم‌هایی برخلاف نسل‌های مکانیکی قدیمی، نیازمند تجهیزات پیشرفته و نیروی متخصص است و این موضوع در شرایط فعلی بازار ایران چندان ساده نخواهد بود.

مشخصات ظاهری تویوتا پرادو وارداتی برساوش

تویوتا پرادو ۲۰۲۵ از نظر ظاهر بیرونی، مسیری متفاوت اما آشنا را دنبال می‌کند؛ مسیری که ریشه‌های قدیمی این شاسی‌بلند را دوباره زنده کرده است. طراحی بدنه حال‌وهوایی مکعبی‌تر و جدی‌تر دارد و ترکیبی از المان‌های کلاسیک و جزئیات مدرن را به نمایش می‌گذارد. چراغ‌های جلوی چهارگوش در کنار جلوپنجره‌ای بزرگ با خطوط عمودی و سپرهایی با زوایای تند، شخصیتی خشن و آماده‌به‌کار به خودرو می‌دهند؛ شخصیتی که یادآور پرادوهای نسل‌های قدیمی‌تر است اما با تفسیری امروزی.

پرادو جدید بر پایه پلتفرم TNGA-F توسعه یافته؛ همان معماری مدرنی که در لندکروزر ۳۰۰ و توندرا نیز به کار رفته است. استفاده از این پلتفرم باعث افزایش استحکام سازه و بهبود پایداری و راحتی در حرکت شده، بدون آنکه به روح آفرودی خودرو لطمه‌ای وارد کند. هرچند ابعاد کلی کمی بزرگ‌تر از قبل شده، اما پرادو همچنان در کلاس SUVهای میان‌سایز قرار می‌گیرد. گلگیرهای عضلانی، فاصله محسوس کف خودرو از زمین که به حدود ۲۲۱ میلی‌متر می‌رسد و لاستیک‌های مخصوص مسیرهای ناهموار، ماهیت واقعی و بی‌تعارف آن را به‌عنوان یک آفرودر اصیل تثبیت می‌کنند. در بخش عقب نیز چراغ‌های عمودی ساده، درِ صندوق با بازشوی جانبی و نوشته برجسته LAND CRUISER، حس نوستالژیک و اصالت ژاپنی این خودرو را پررنگ‌تر کرده‌اند.

فضای داخلی تویوتا پرادو

در فضای داخلی، پرادو ۲۰۲۵ رویکردی کاملاً به‌روز اما منطقی دارد. اگر کابین نسل قبل حال و هوایی محافظه‌کارانه و قدیمی داشت، این بار با محیطی مدرن‌تر روبه‌رو هستیم که همچنان به کاربری حرفه‌ای وفادار مانده است. نمایشگر لمسی ۱۲.۳ اینچی سیستم چندرسانه‌ای Toyota Audio Multimedia در کنار صفحه کیلومتر دیجیتال هم‌اندازه، چهره‌ای تکنولوژیک به داشبورد داده‌اند. با این حال، تویوتا دکمه‌های فیزیکی مربوط به عملکردهای کلیدی مانند تهویه، انتخاب حالت‌های چهارچرخ محرک و قفل دیفرانسیل را حفظ کرده تا در شرایط سخت آفرودی، کنترل‌ها سریع و قابل اعتماد باشند.

متریال استفاده‌شده در کابین کیفیت بالاتری نسبت به گذشته دارد و ترکیب چرم، تزئینات فلزی برس‌خورده و طراحی ساده اما کاربردی، فضایی متعادل میان لوکس‌بودن و دوام ایجاد کرده است. صندلی‌های جلو به تنظیمات برقی، گرم‌کن و تهویه مجهز شده‌اند و صندلی‌های ردیف دوم نیز قابلیت تاشدن کامل دارند تا فضای بار افزایش یابد. حجم صندوق بار در حالت استاندارد حدود ۱۰۰۰ لیتر است و با خواباندن صندلی‌ها، امکان حمل وسایل حجیم به‌راحتی فراهم می‌شود.

عایق‌بندی کابین نسبت به قبل بهبود یافته و سیستم تهویه مطبوع دو یا سه‌منطقه‌ای عملکرد قدرتمندی ارائه می‌دهد. جزئیاتی مانند نورپردازی داخلی ملایم، شارژر بی‌سیم، پورت‌های متعدد USB-C و سیستم صوتی JBL با ۱۴ بلندگو در نسخه‌های فول، نشان می‌دهند که پرادو جدید نه‌تنها برای ماجراجویی‌های خارج از جاده، بلکه برای سفرهای روزمره و طولانی نیز کاملاً آماده است.

مشخصات فنی تویوتا پرادو وارداتی برساوش

تویوتا پرادو وارداتی برساوش به یک موتور بنزینی ۴ سیلندر خطی با حجم ۲۴۰۰ سی‌سی مجهز است که از سیستم ورودی هوای توربوشارژر و سیستم سوخت‌رسانی D-FST بهره می‌برد و دارای توان ۲۶۷ اسب بخار با گشتاور ۴۳۰ نیوتن‌متر است. گیربکس این خودرو ۸ سرعته اتوماتیک بوده و سیستم محرکه آن از نوع دیفرانسیل جلو (FWD) است. مصرف سوخت ترکیبی خودرو ۱۰.۶ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر است و فرمان آن از نوع برقی است. تویوتا پرادو دارای طول ۴۹۲۵ میلی‌متر، ارتفاع ۱۹۳۵ میلی‌متر، فاصله دو محور ۲۸۵۰ میلی‌متر و وزن خالص ۲۳۲۵ کیلوگرم است. ظرفیت باک خودرو ۱۱۰ لیتر بوده و از تایرهای ۲۶۵/۶۵R۱۸ با رینگ آلومینیومی استفاده می‌کند. همچنین این خودرو به سیستم انتخاب چندحالته مسیر شامل برف عمیق، گل، شن، خاک و حالت خودکار، حالت‌های رانندگی اسپرت، نرمال و اقتصادی، قفل دیفرانسیل، سیستم کنترل کشش مخصوص مسیرهای سخت (Crawl Control)، سیستم کنترل خودکار میل تعادل (SDM) و سیستم نمایش سه‌بعدی مسیر حرکت مجهز است.

امکانات ایمنی و رفاهی تویوتا پرادو وارداتی برساوش

تویوتا پرادو برساوش از نظر ایمنی بسیار کامل بوده و به کیسه هوای جلو، جانبی، پرده‌ای (۲ عدد) و زانویی (۲ عدد) مجهز است. سیستم‌های ایمنی فعال شامل ترمز ضدقفل ABS با ترمز کمکی BA، سیستم کنترل پایداری VSC، کنترل لغزش TRC، سیستم هشدار فشار باد تایر TPWS، هشدار پیش از برخورد PCS، دستیار ترمز پارک PKSB، ترمز پارک الکترونیکی EPB با اتوهلد، سیستم کمکی حرکت در سطح شیب‌دار HLA، سیستم کمکی حرکت در سراشیبی DAC و سیستم هشدار خستگی راننده (Y) می‌باشد. همچنین کروز کنترل تطبیقی DRCC، نوربالای خودکار AHB، نوربالای تطبیقی AHS، هشدار نقاط کور BSM، هشدار ترافیک عقب RTCA، دستیار ردیابی خطوط جاده، دستیار پارک هوشمند، دوربین دید عقب و دوربین دید پانورامیک ۳۶۰ درجه ایمنی رانندگی را افزایش می‌دهند. وجود سیستم ضدسرقت ایموبلایزر، اتصال صندلی کودک ISOFIX، سیستم حفاظتی ضد مانع پنجره، مه‌شکن جلو و عقب، چراغ‌های روشنایی روز و گرم‌کن شیشه عقب نیز تکمیل‌کننده تجهیزات ایمنی هستند.

تویوتا پرادو از نظر رفاهی نیز خودرویی بسیار مجهز محسوب می‌شود. این خودرو دارای سانروف، ریل سقف، درب صندوق عقب برقی با قابلیت باز شدن شیشه عقب به صورت مجزا، آینه‌های جانبی برقی، آینه وسط الکتروکرومیک اتوماتیک، دستگیره‌های هوشمند لمسی، دستگیره‌های چرمی درب‌ها و فرمان چرمی تلسکوپی برقی است. صندلی‌ها با جنس چرمی ارائه شده و شامل صندلی برقی، حافظه صندلی راننده، گرم‌کن صندلی، سردکن صندلی در ردیف اول و دوم و همچنین سردکن ردیف اول و سوم می‌باشند. سیستم تهویه مستقل دوگانه برای ردیف اول و دوم، کول‌باکس، کنسول وسط و تنظیم پس‌زمینه و نور صفحه کیلومتر راحتی کابین را افزایش می‌دهد. در بخش فناوری، خودرو به صفحه کیلومتر دیجیتال، نمایشگر مرکزی، هدآپ دیسپلی HUD، سیستم صوتی AM/FM+DAB+BLUETOOTH، تعداد ۲ اسپیکر، ۱ پورت HDMI، پورت‌های USB/Type‑C، شارژر وایرلس ردیف جلو، دو خروجی برق ۱۲ ولت و دو خروجی برق ۲۲۰ ولت مجهز است. همچنین استارت دکمه‌ای یک‌مرحله‌ای، شیفتر تعویض دنده پشت فرمان، سنسور باران با برف‌پاک‌کن‌های متناوب، هشدار جا ماندن وسیله روی صندلی عقب و تنظیم ارتفاع چراغ جلو از دیگر امکانات رفاهی این شاسی‌بلند ژاپنی به شمار می‌آید.