پولستار با معرفی کانسپت جدید و آینده‌نگرانه Formula 2030، چشم‌اندازی از زبان طراحی محصولات آینده خود را به نمایش گذاشته است. این خودروی مفهومی که در قالب یک هاچ‌بک اسپرت تمام‌برقی طراحی شده، با بدنه عریض، ارتفاع بسیار کم، چرخ‌های بزرگ و مجموعه‌ای از فناوری‌های پیشرفته، یکی از متفاوت‌ترین طرح‌های این خودروساز سوئدی محسوب می‌شود. با وجود جذابیت‌های ظاهری و فنی، پولستار برنامه‌ای برای تولید انبوه این مدل در شکل فعلی ندارد؛ بااین‌حال تأیید کرده است که برخی از ویژگی‌های طراحی آن در نسل آینده محصولات این برند مورد استفاده قرار خواهند گرفت.
معرفی این کانسپت در شرایطی صورت گرفته که پولستار با چالش مهمی در بازار ایالات متحده روبه‌رو شده است. این شرکت که تحت مالکیت گروه چینی جیلی قرار دارد، به دلیل استفاده از فناوری‌های مرتبط با چین و عدم انطباق با مقررات جدید خودروهای متصل در آمریکا، از مدل سال ۲۰۲۷ عملاً با ممنوعیت حضور در این بازار مواجه خواهد شد. با وجود این محدودیت، پولستار همچنان نسبت به آینده خود خوش‌بین است؛ به‌ویژه آنکه بازار آمریکا تنها سهم محدودی از فروش جهانی این برند را به خود اختصاص می‌دهد.
کانسپت Formula 2030 را می‌توان نمایشی از مسیر آینده طراحی پولستار دانست. این خودرو با ترکیب خطوط تهاجمی، بدنه پهن، ارتفاع کم و رینگ‌های عظیم ۲۲ اینچی مجهز به سیستم اتصال مرکزی، ظاهری نزدیک به خودروهای مسابقه‌ای پیدا کرده است. فرم کلی بدنه یادآور ولوو C30 است؛ با این تفاوت که گویی این هاچ‌بک محبوب با زبان طراحی دهه ۲۰۳۰ بازآفرینی شده باشد.
یکی از ویژگی‌های جالب طراحی جانبی، حذف ستون میانی و استفاده از درهای عقب با لولای معکوس است که دسترسی سرنشینان به کابین را آسان‌تر می‌کند. اگرچه نمای جلو بیشتر به یک خودروی اسپرت شباهت دارد، Formula 2030 در واقع یک خودروی چهارسرنشینه با دو محفظه بار در جلو و عقب است.
در بخش عقب نیز پولستار از طراحی متفاوتی استفاده کرده که خود شرکت آن را به ظاهر یک شیء پرنده ناشناس یا بشقاب‌پرنده تشبیه می‌کند. بااین‌حال، یکی از مهم‌ترین تغییرات این بخش به چراغ‌های عقب مربوط می‌شود. پولستار برخلاف روند رایج طراحی خودروهای جدید، از چراغ نواری یکپارچه فاصله گرفته و ترکیب تازه‌ای برای چراغ‌های عقب در نظر گرفته است.
از نظر ابعاد، Formula 2030 دارای طول ۴۶۸۰ میلی‌متر، عرض ۲۰۲۱ میلی‌متر و ارتفاع تنها ۱۳۵۰ میلی‌متر است. فاصله محوری این خودرو نیز به ۲۷۸۰ میلی‌متر می‌رسد. به این ترتیب، کانسپت جدید پولستار از پولستار ۲ بزرگ‌تر است، اما حتی ارتفاع کمتری نسبت به پولستار ۴ دارد.
استفاده از پلتفرم اختصاصی خودروهای برقی به طراحان اجازه داده است تا فاصله محوری نسبتاً زیادی را در بدنه‌ای با این ابعاد ایجاد کنند. این ویژگی علاوه بر بهبود تناسبات ظاهری، امکان استفاده بهینه‌تر از فضای داخلی را نیز فراهم می‌کند.
جزئیات طراحی بیرونی به همین موارد محدود نمی‌شود. Formula 2030 به یک برف‌پاک‌کن تکی مجهز شده که مشابه خودروهای مسابقه‌ای، در حالت غیرفعال به‌صورت عمودی روی شیشه جلو قرار می‌گیرد. سقف خودرو نیز تقریباً به‌طور کامل از شیشه تشکیل شده و در انتهای آن یک اسپویلر بزرگ قرار گرفته است.
یکی دیگر از فناوری‌های قابل توجه این کانسپت، حسگر لیدار جمع‌شونده است که تنها هنگام فعال شدن سامانه رانندگی خودکار از محل قرارگیری خود خارج می‌شود. همچنین شیشه جلوی خمیده و گسترده خودرو با طراحی مشابهی در قسمت عقب همراه شده تا با وجود ارتفاع کم بدنه، فضای شیشه‌ای وسیعی در اطراف کابین شکل بگیرد.
در فضای داخلی، پولستار تلاش کرده است ترکیبی از طراحی آینده‌نگرانه، امکانات رفاهی و کنترل‌های کاربردی را ارائه دهد. کابین Formula 2030 دارای چهار صندلی مستقل است که به بالشتک‌ها و تکیه‌گاه‌های جانبی بادی مجهز شده‌اند. این بخش‌ها می‌توانند متناسب با ویژگی‌های فیزیکی هر سرنشین تنظیم شوند و حمایت مناسبی از بدن فراهم کنند.
داشبورد خودرو با تمرکز ویژه بر راننده طراحی شده است. یک نمایشگر خمیده ۲۰ اینچی مستقیماً روی ستون فرمان نصب شده و اطلاعات موردنیاز راننده را نمایش می‌دهد. علاوه بر آن، یک نمایشگر لمسی مرکزی ۱۲.۲ اینچی نیز در ساختار کنسول میانی تعبیه شده است.
با وجود استفاده گسترده از نمایشگرها، پولستار برخلاف بسیاری از خودروسازان که به سمت حذف کامل کلیدهای فیزیکی حرکت کرده‌اند، هشت کنترل فیزیکی قابل شخصی‌سازی را در زیر نمایشگر مرکزی قرار داده است. این کنترل‌ها امکان استفاده از انواع کلیدها و تنظیم‌کننده‌های چرخشی را فراهم می‌کنند و کاربران می‌توانند عملکرد آن‌ها را مطابق نیاز و ترجیحات خود تغییر دهند.
یکی از جذاب‌ترین قابلیت‌های کابین، تغییر چیدمان برخی تجهیزات متناسب با حالت رانندگی انتخاب‌شده است. در حالت رانندگی خودکار یا Autonomous، نمایشگر مرکزی از داخل داشبورد به سمت بالا حرکت می‌کند و هم‌زمان فرمان و صندلی راننده از یکدیگر فاصله می‌گیرند تا فضای آزاد بیشتری در اختیار راننده قرار گیرد.
در مقابل، با فعال شدن حالت Performance یا عملکرد اسپرت، نمایشگر مرکزی به داخل کنسول میانی فرو می‌رود و فرمان به همراه نمایشگر راننده به سمت راننده نزدیک‌تر می‌شوند. هدف از این تغییرات، ایجاد موقعیت رانندگی متمرکزتر و مناسب‌تر برای کنترل خودرو در شرایط رانندگی اسپرت است.
با وجود طراحی تهاجمی و ویژگی‌های الهام‌گرفته از خودروهای مسابقه‌ای، پولستار هنوز اطلاعات فنی قوای محرکه Formula 2030 را منتشر نکرده است. تنها موضوع قطعی، تمام‌برقی بودن این کانسپت است و جزئیاتی درباره قدرت پیشرانه‌ها، ظرفیت باتری، شتاب یا سایر شاخص‌های عملکردی آن در دسترس نیست.
بااین‌حال، استفاده از کمک‌فنرهای پیشرفته و مسابقه‌ای برند Öhlins نشان می‌دهد که پولستار در طراحی این خودرو، قابلیت‌های دینامیکی و عملکرد اسپرت را نیز مورد توجه قرار داده است.
جزئیات محفظه بار جلو نیز بر همین رویکرد تأکید دارند. در این قسمت فضای اختصاصی برای نگهداری کلاه‌های ایمنی مسابقه و یک کپسول آتش‌نشانی پیش‌بینی شده است. این تجهیزات در میان یک میله تقویتی طلایی‌رنگ قرار گرفته‌اند که برای افزایش استحکام شاسی طراحی شده است.
نکته مهم درباره Formula 2030 این است که پولستار آن را صرفاً یک پروژه نمایشی و بدون ارتباط با محصولات آینده خود معرفی نکرده است. این شرکت تأیید کرده که تعدادی از عناصر طراحی این کانسپت به نسل جدید پولستار ۲ و همچنین پولستار ۷ منتقل خواهند شد.
بر اساس برنامه اعلام‌شده، نسل آینده پولستار ۲ قرار است در سال ۲۰۲۷ معرفی شود و پولستار ۷ نیز به‌عنوان یک شاسی‌بلند کامپکت تمام‌برقی در سال ۲۰۲۸ از راه خواهد رسید. بنابراین، اگرچه احتمال تولید انبوه Formula 2030 در قالب همین خودروی اسپرت پنج‌در بسیار پایین است، بخشی از ایده‌ها و ویژگی‌های آن در محصولات آینده این برند به واقعیت تبدیل خواهند شد.
در مجموع، Formula 2030 نشان می‌دهد که پولستار با وجود محدودیت‌های پیش‌رو در بازار آمریکا، همچنان به توسعه زبان طراحی اختصاصی و فناوری‌های آینده خود ادامه می‌دهد. ترکیب بدنه اسپرت و کم‌ارتفاع، فضای داخلی انعطاف‌پذیر، کنترل‌های فیزیکی قابل تنظیم و فناوری‌های مرتبط با رانندگی خودکار، تصویری از رویکرد این خودروساز برای نسل بعدی خودروهای برقی ارائه می‌کند؛ رویکردی که نخستین نشانه‌های عملی آن احتمالاً در محصولات سال‌های ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸ مشاهده خواهد شد.
نظر شما چیست؟