بررسی تارا اتوماتیک
تارا اتوماتیک به عنوان محصول استراتژیک ایرانخودرو، بر پایه پلتفرم IKP1 توسعه یافته که ریشه در معماری PF1 پژو ۳۰۱ دارد. این سدان خانوادگی با هدف پر کردن خلاء محصولات مدرن و ایمنتر در سبد تولیدات داخلی، از اواخر سال ۱۴۰۰ به بازار عرضه شد. ترکیب پیشرانه ارتقایافته TU5P با گیربکس ششسرعت اتوماتیک DAE، تجربه رانندگی روانتری را در ترافیک شهری نسبت به نسخه دندهای فراهم کرده است.
در شرایطی که بازار خودروی ایران با نوسانات شدید قیمتی و سایه سنگین واردات خودروهای اقتصادی مواجه است، تارا اتوماتیک سعی دارد با تکیه بر شبکه گسترده خدمات پس از فروش و فراوانی قطعات یدکی، جایگاه خود را به عنوان یک سدان میانرده منطقی حفظ کند. با این حال، رقابت با سدانهای جدید داخلی و چینیهای مونتاژی، نیازمند بررسی دقیقتر ابعاد فنی و ارزش خرید این محصول است.
بررسی طراحی داخلی
کابین تارا اتوماتیک از همان الگوی طراحی پژو ۳۰۱ پیروی میکند و اگرچه ارگونومی و چیدمان ادوات کاربردی است، اما استفاده گسترده از پلاستیکهای خشک در داشبورد و رودریها، حس یک خودروی اقتصادی را به سرنشینان منتقل میکند. فرمان D-CUT اسپرت و نمایشگر لمسی هفت اینچی مرکزی، تلاش طراحان برای مدرنتر نشان دادن فضای داخلی را نشان میدهد، اما کیفیت مونتاژ و متریال در حد و اندازههای قیمت بازار آزاد نیست.
نقطه قوت اصلی کابین، ابعاد و فضای پا است. فاصله محوری ۲۶۵۲ میلیمتری باعث شده تا سرنشینان ردیف عقب از فضای پای مناسبی برخوردار باشند و صندوق عقب ۶۴۰ لیتری، نیازهای یک خانواده پرجمعیت را در سفرهای برونشهری به طور کامل برطرف کند. صندلیها نیز راحتی نسبی دارند، اما پشتیبانی جانبی آنها در پیچهای تند چندان رضایتبخش نیست.
بررسی طراحی ظاهری و بدنه
زبان طراحی تارا اتوماتیک یکی از چالشبرانگیزترین مباحث برای خریداران ایرانی است. نمای جلو با چراغهای کشیده و جلوپنجره متصل به آن، تلاش برای ایجاد یک چهره تهاجمی را نشان میدهد، اما ناهماهنگی بین خطوط بدنه و فرم چراغها، انسجام بصری خودرو را خدشهدار کرده است. در نمای جانبی، خطوط ساده و رینگهای ۱۶ اینچی آلومینیومی ابعاد خودرو را حجیمتر نشان میدهند.
نمای عقب اما انتقادات بیشتری را برمیانگیزد؛ چراغهای پیوسته با گرافیک ساده و سپر عقب کاملاً تخت و بدون حجمپردازی مناسب، از جذابیتهای بصری خودرو کاسته است. با وجود این نقدهای طراحی، ابعاد کلی بدنه حضور خودرو در خیابان را با وقار و به عنوان یک سدان خانوادگی جادار تثبیت میکند.
پیشرانه و قوای فنی
قلب تپنده تارا اتوماتیک، موتور ۱.۶ لیتری TU5P است که با افزودن سامانه زمانبندی متغیر سوپاپها و پمپ روغن با دبی متغیر، به ۱۱۳ اسب بخار قدرت و ۱۴۴ نیوتنمتر گشتاور دست یافته است. این پیشرانه تنفس طبیعی در مقایسه با نسخه قدیمی TU5، راندمان بالاتر و آلایندگی کمتری دارد و حساسیت کمتری نیز به کیفیت بنزین نشان میدهد.
نیروی تولیدی توسط یک گیربکس ششسرعت اتوماتیک ساخت DAE به چرخهای جلو منتقل میشود. این جعبهدنده ضرایب بهینهای دارد و تعویض دندهها در آن با کمترین کوبش و تاخیر انجام میشود. شتاب صفر تا صد ۱۳ ثانیهای و مصرف سوخت ترکیبی ۷.۳ لیتر در هر صد کیلومتر، اعدادی کاملاً معمولی برای یک سدان شهری هستند. سیستم تعلیق جلو مکفرسون و عقب میله پیچشی نیز سواری نرمی را ارائه میدهد، هرچند در ردیف عقب و روی دستاندازهای تیز، کمی کوبش به گوش میرسد.
رقبا
تارا اتوماتیک در بازار ایران مستقیماً با شاهین پلاس و دنا پلاس توربو اتوماتیک رقابت میکند. شاهین پلاس طراحی هماهنگتر و ایمنی بالاتری دارد اما از متریال داخلی ضعیفتر و قیمت حبابدارتری رنج میبرد؛ در مقابل، دنا پلاس توربو اتوماتیک شتاب و قدرت بسیار بهتری ارائه میدهد اما استهلاک بالای موتور توربو و پلتفرم قدیمیتر آن، هزینههای نگهداری و ریسک ایمنی را افزایش میدهد.
امکانات ایمنی
تارا اتوماتیک به لطف پلتفرم IKP1 ساختار ایمنتری نسبت به خانواده ۴۰۵ دارد و به چهار کیسه هوا، سیستم ترمز ضد قفل ABS، توزیع الکترونیکی نیروی ترمز EBD، سیستم کمکی ترمز HBA، کنترل پایداری ESC، کنترل کشش TCS، سیستم کمک در سربالایی HSA، ترمزهای دیسکی خنکشونده جلو و دیسکی عقب، سیستم پایش فشار باد تایرها TPMS، ایموبیلایزر، ستون فرمان تلسکوپی و ایزوفیکس مجهز شده است.
امکانات رفاهی
کابین این سدان خانوادگی به سانروف، فرمان برقی با کلیدهای کنترلی، نمایشگر لمسی هفت اینچی با میرورلینک، سیستم ورود بدون کلید و استارت دکمهای، سنسور نور و باران، کروز کنترل و محدودکننده سرعت، آینههای تاشونده برقی راهنمادار، سنسور پارک عقب و دوربین دید عقب، صندلی راننده شش حالته برقی و دستی، گرمکن صندلیهای جلو، روکش چرمی، تهویه مطبوع اتوماتیک، دیلایت، چراغ مشایعت و آنتن سقفی اکتیو تجهیز شده است.


نظر شما چیست؟