فولکسواگن با معرفی یک کانسپت برقی فوقکممصرف، بار دیگر ایدهای را زنده کرده است که بیش از یک دهه پیش با مدل خاص و متفاوت XL1 دنبال میکرد. این خودروساز آلمانی با استفاده از زیرساخت فنی آیدی پولو، خودروی مفهومی جدیدی با نام «میشن افیشنسی» ساخته است که تمرکز اصلی آن نه دستیابی به قدرت و سرعت خیرهکننده، بلکه به حداکثر رساندن بهرهوری انرژی و برد حرکتی است. نتیجه این پروژه، یک کوپه برقی ۲+۲ با طراحی بسیار آیرودینامیک است که توانسته با باتری نسبتاً کوچک خود در آزمایش واقعی به بردی بیش از ۶۴۴ کیلومتر دست پیدا کند.
فولکسواگن برای ساخت میشن افیشنسی، آیدی پولو برقی را به یک کوپه سبک و بسیار آیرودینامیک تبدیل کرده است. این خودرو ضریب درگ فوقالعاده پایین ۰٫۱۵۸ دارد و در آزمایشها توانسته با باتری ۵۴٫۹ کیلوواتساعتی خود بردی بیش از ۶۴۴ کیلومتر را به ثبت برساند. بدنه کربنی آن نیز با الهام از فولکسواگن XL1 مدل ۲۰۱۳ شکل گرفته و در زیر این بدنه، یک موتور الکتریکی ۱۳۳ اسببخاری قرار دارد.
اگرچه سرعت و عملکرد فنی بالا همواره یکی از جذابیتهای اصلی صنعت خودرو بوده است، فولکسواگن قصد دارد نشان دهد بهرهوری نیز میتواند به همان اندازه جذاب باشد. میشن افیشنسی با همین رویکرد شکل گرفته و از نظر فلسفه و سبک کلی، ادامهدهنده مسیر XL1 محسوب میشود؛ خودرویی نامتعارف که فولکسواگن در سال ۲۰۱۳ با تمرکز ویژه بر کاهش مصرف انرژی معرفی کرد. ارقام ثبتشده برای برد حرکتی کانسپت جدید نیز نشان میدهند که این رویکرد همچنان ظرفیت قابل توجهی برای توسعه دارد.
میشن افیشنسی یک کوپه ۲+۲ با فرم کلی قطرهایشکل است. قسمت جلوی خودرو در مقایسه با سایر بخشها طراحی نسبتاً متعارفی دارد، اما بدنه کشیده آن هرچه به قسمت عقب نزدیک میشود، باریکتر شده و روی محور عقبی با عرض بسیار کم قرار میگیرد. فرم بسیار لغزنده بدنه در کنار تایرهای فوقباریک با پهنای تنها ۱۵۵ میلیمتر باعث شده ضریب درگ این خودرو به تنها ۰٫۱۵۸ برسد. برای مقایسه، لوسید ایر که یکی از آیرودینامیکترین خودروهای تولید انبوه موجود در بازار به شمار میرود، ضریب درگ ۰٫۱۹۷ دارد.
در زیر این بدنه متفاوت، بخش عمده ساختار فنی میشن افیشنسی از آیدی پولو جدید گرفته شده است. آیدی پولو یک هاچبک تمامبرقی است که بر مبنای پلتفرم برقی امایبی پلاس فولکسواگن توسعه یافته است. در کانسپت میشن افیشنسی، یک موتور الکتریکی با قدرت ۱۳۳ اسببخار یا ۹۹ کیلووات، وظیفه به حرکت درآوردن چرخهای جلو را بر عهده دارد. این مجموعه میتواند خودرو را ظرف ۹ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برساند.
در کف خودرو نیز یک مجموعه باتری با ظرفیت قابل استفاده ۵۴ کیلوواتساعت نصب شده است. این باتری در اصل همان پک ۵۲ کیلوواتساعتی نسخه تولیدی آیدی پولو محسوب میشود، اما مهندسان فولکسواگن برای پروژه میشن افیشنسی حاشیه ایمنی در نظر گرفتهشده برای افزایش طول عمر باتری را حذف کردهاند تا بتوانند ۲٫۹ کیلوواتساعت ظرفیت اضافی در اختیار داشته باشند.
تفاوت بهرهوری میان این کانسپت و نسخه معمولی آیدی پولو قابل توجه است. آیدی پولو که ۱۳۸ میلیمتر ارتفاع بیشتری دارد و در عین حال ۷۲۲ میلیمتر کوتاهتر از کانسپت است، با باتری ۵۲ کیلوواتساعتی تقریباً ۸٫۷ کیلومتر به ازای هر کیلوواتساعت انرژی پیمایش میکند. میشن افیشنسی در مقابل توانسته رقم ۱۰۴۳ کیلومتر به ازای هر کیلوواتساعت را ثبت کند.
توانایی این خودرو تنها در محاسبات نظری یا آزمایشهای آزمایشگاهی اثبات نشده است. فولکسواگن میشن افیشنسی را در یک سفر واقعی به طول ۱۲۷۸ کیلومتر، از مقر اصلی شرکت در ولفسبورگ آلمان تا وین اتریش آزمایش کرده است. این خودرو در جریان این سفر توانست با مصرف انرژی معادل یک بار شارژ کامل باتری، مسافتی برابر با ۶۶۳ کیلومتر را طی کند.
مهندسان فولکسواگن برای افزایش هرچه بیشتر برد حرکتی، یک پنل فتوولتائیک ۳۷۰ واتی نیز روی بخش شیشهای خودرو نصب کردهاند. برآورد این شرکت نشان میدهد که این سامانه در شرایط آبوهوایی مناسب میتواند انرژی لازم برای پیمایش ۳۰ کیلومتر مسافت اضافی در هر روز را تأمین کند.
فولکسواگن برای رسیدن به چنین سطحی از بهرهوری تنها به طراحی آیرودینامیک و تایرهای باریک اکتفا نکرده و مجموعهای از راهکارهای فنی برای کاهش وزن و مصرف انرژی را نیز در این خودرو به کار گرفته است. یکی از جالبترین موارد، استفاده از ترمزهای الکترومکانیکی در محور عقب است. این سیستم امکان حذف خطوط هیدرولیکی و روغن ترمز مربوط به ترمزهای عقب را فراهم کرده و از این طریق به کاهش وزن خودرو کمک میکند.
پلتفرم برگرفته از آیدی پولو در این خودرو با یک سازه آلومینیومی ترکیب شده است و بخشهایی مانند درها، در صندوق عقب و کاپوت نیز از کامپوزیت پلاستیک تقویتشده با فیبر کربن یا سیافآرپی ساخته شدهاند. استفاده از این مواد سبک به کاهش هرچه بیشتر جرم خودرو کمک کرده و در نتیجه انرژی کمتری برای حرکت آن مورد نیاز است.
رویکرد مینیمالیستی فولکسواگن به فضای داخلی نیز گسترش پیدا کرده است. در کابین میشن افیشنسی خبری از نمایشگر سیستم اطلاعات و سرگرمی نیست و حتی بلندگوهای متعارف خودرو نیز حذف شدهاند. ایده طراحان این است که سرنشینان میتوانند از گوشی هوشمند خود برای انجام وظایف سیستم اطلاعات و سرگرمی استفاده کنند و یک بلندگوی بلوتوث قابل حمل نیز وظیفه پخش صدا را بر عهده بگیرد. به این ترتیب، تجهیزات غیرضروری و وزن مربوط به آنها از خودرو حذف شده است.
با وجود ویژگیهای قابل توجه میشن افیشنسی، بعید است فولکسواگن این خودرو را به شکل فعلی و در تیراژ بالا روانه بازار کند. با این حال، برخی فناوریهای آزمایششده در این پروژه، از جمله ترمزهای عقب بدون مدار هیدرولیکی و روغن ترمز، ممکن است در آینده به خودروهای برقی تولید انبوه این شرکت راه پیدا کنند. از سوی دیگر، تولید محدود چنین خودرویی را نیز نمیتوان کاملاً غیرممکن دانست، زیرا فولکسواگن در گذشته ۲۵۰ دستگاه از ایکسال۱ اصلی را تولید کرد و به مشتریان فروخت.
ایکسال۱ با ایده فردیناند پیئش، مدیر فقید گروه فولکسواگن، توسعه یافته بود. فلسفه شکلگیری این خودرو را میتوان نقطه مقابل بوگاتی ویرون دانست؛ خودروی فوقالعاده قدرتمندی که در دوران مدیریت پیئش توسعه یافت و تمرکز اصلی آن بر قدرت و عملکرد فنی خیرهکننده بود. در مقابل، XL1 با همان میزان جدیت مهندسی، دستیابی به حداقل مصرف انرژی را دنبال میکرد.
فولکسواگن XL1 از نظر شیوه ساخت شباهت زیادی به یک ابرخودرو داشت. بدنه آن از فیبر کربن ساخته شده بود، از ترمزهای کربنی بهره میبرد و درهای گالوینگ یا بالپرنده داشت. با این حال، برخلاف ابرخودروهای متعارف، در بخش قوای محرکه خبری از یک موتور عظیم و پرقدرت نبود. به جای پیشرانه ۱۲ سیلندر مجهز به چهار توربوشارژر، یک سامانه هیبریدی دیزلی با موتور دو سیلندر ۸۰۰ سیسی در آن قرار گرفته بود که تنها ۶۸ اسببخار قدرت تولید میکرد. شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت این خودرو نیز ۱۲٫۷ ثانیه بود.
با وجود قدرت اندک و تمرکز شدید بر کاهش مصرف سوخت، تجربه رانندگی با XL1 به شکل غیرمنتظرهای جذاب بود. کریس چیلتون، نویسنده این مطلب، در سال ۲۰۱۹ فرصت رانندگی با این خودرو را پیدا کرده بود و به گفته او، بازخورد فرمان فاقد سیستم کمکی و همچنین تعادل شاسی XL1 بسیار تأثیرگذار بود. رفتار شاسی خودرو حتی کیفیتی را ارائه میکرد که معمولاً از یک سوپراسپرت انتظار میرود.
استفاده از سختافزار آیدی پولو در میشن افیشنسی باعث میشود کانسپت جدید از نظر حس مکانیکی و ارتباط مستقیم راننده با خودرو احتمالاً تجربهای مشابه XL1 ارائه نکند. با این حال، مأموریت اصلی این خودرو، یعنی دستیابی به حداکثر برد ممکن با استفاده از حداقل انرژی و یک باتری نسبتاً کوچک، در شرایط کنونی صنعت خودرو حتی از زمان معرفی XL1 نیز اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
نظر شما چیست؟