مرسدس بنز قصد دارد برای نخستین بار یکی از نمونههای کمیاب خودروی اسپرت مفهومی C 111 را به فروش برساند؛ خودرویی افسانهای که با وجود برخورداری از طراحی آیندهنگرانه و فناوریهای پیشرفته، هرگز به مرحله تولید انبوه نرسید و تاکنون هیچ نمونهای از آن به مشتریان خصوصی واگذار نشده است. این خودروساز آلمانی اعلام کرده که یک دستگاه مرسدس بنز C 111-II مجهز به پیشرانه وانکل چهار روتوره را در تاریخ ۳ فوریه ۲۰۲۷، برابر با ۱۴ بهمن ۱۴۰۵، از طریق حراجی RM Sotheby’s در پاریس عرضه خواهد کرد.
نکته قابل توجه این است که مرسدس بنز بهصورت قراردادی متعهد شده تا ۲۵ سال پس از این حراج، هیچ نمونه دیگری از خانواده C 111 را به فروش نرساند. به این ترتیب، علاقهمندان و مجموعهداران خودروهای تاریخی دستکم تا سال ۲۰۵۲ فرصت دیگری برای خرید مستقیم یکی از این خودروها از مجموعه مرسدس بنز نخواهند داشت.
درآمد حاصل از فروش این خودرو به پروژه «موزه مرسدس بنز ۲.۰» اختصاص خواهد یافت؛ طرحی که با هدف نوسازی موزه این شرکت در اشتوتگارت و توسعه امکانات دیجیتال آن برای نسلهای آینده اجرا میشود.
داستان مرسدس بنز C 111 به سال ۱۹۶۹ بازمیگردد؛ زمانی که این شرکت در نمایشگاه بینالمللی خودروی آلمان موسوم به IAA از یک خودروی اسپرت آزمایشی با طراحی متفاوت و فناوریهای پیشرفته رونمایی کرد. این محصول قرار بود میراث طراحی، نوآوری و مهندسی مرسدس بنز 300 SL با کد اتاق W 198 را در قالبی متناسب با آینده صنعت خودرو ادامه دهد.
مرسدس بنز در ابتدا از C 111 برای آزمایش پیشرانههای دورانی وانکل استفاده کرد و در سالهای بعد، نسخههای دیگری از این خانواده را برای ثبت رکوردهای جهانی سرعت با موتورهای دیزلی توسعه داد. با وجود استقبال گسترده از این خودرو و علاقه فراوان مشتریان، هیچیک از نسخههای آن وارد خط تولید انبوه نشدند.
مشکلات مربوط به دوام، مصرف سوخت و قابلیت اطمینان پیشرانههای وانکل، بحران نفتی سال ۱۹۷۳، کاهش حمایت برخی از مدیران و حامیان اصلی پروژه و همچنین ضرورت اختصاص منابع مهندسی به برنامههای دیگر، از مهمترین دلایلی بودند که در نهایت به توقف توسعه موتورهای وانکل در مرسدس بنز در سال ۱۹۷۶ منجر شدند.
در مجموع تنها ۱۷ دستگاه مرسدس بنز C 111 در نسخههای مختلف ساخته شد. از این تعداد، یک دستگاه در آزمایشهای تصادف مورد استفاده قرار گرفت و سه دستگاه دیگر نیز در دهه ۱۹۷۰ اوراق شدند. در حال حاضر ۱۳ نمونه از نسخههای مختلف این خودرو در مجموعه تاریخی مرسدس بنز نگهداری میشود.
یکی از این خودروها نیز مدتی پیش برای انجام رانندگیهای آزمایشی و فعالیتهای روابط عمومی به پیشرانه ۳.۵ لیتری هشت سیلندر خورجینی مجهز شده بود. با این حال، تاکنون هیچیک از نمونههای C 111 از مالکیت مرسدس بنز خارج نشدهاند.
تاریخچه کامل این پروژه در کتابی با عنوان «Mercedes-Benz C111 – Design Icon, Dream Sports Car, and Record Hunter» در بیش از ۵۲۰ صفحه مستند شده است.
مارکوس برایتشورت، مدیرعامل شرکت Mercedes-Benz Heritage GmbH، درباره تصمیم جدید مرسدس بنز اعلام کرده است که در زمان معرفی C 111، برخی علاقهمندان حتی چکهای سفیدامضا به اشتوتگارت ارسال میکردند تا بتوانند یکی از این خودروها را خریداری کنند، اما مرسدس بنز هرگز حاضر به فروش آن نشد.
وی تأکید کرده است که اشتیاق برای مالکیت این خودروهای استثنایی در دهههای گذشته بارها تکرار شده و جذابیت C 111 همچنان پابرجاست؛ موضوعی که حتی در طراحی خودروی مفهومی Vision One-Eleven نیز بازتاب یافته است.
به گفته برایتشورت، واگذاری یکی از نمونههای C 111 برای نخستین بار، فصل جدیدی در تاریخ این خودرو رقم میزند و در عین حال ارزش منحصربهفرد میراث تاریخی مرسدس بنز را برجسته میکند. درآمد این فروش نیز برای سرمایهگذاری در آینده موزه مرسدس بنز مورد استفاده قرار خواهد گرفت.
پروژه موزه مرسدس بنز ۲.۰ با هدف فراهم کردن دسترسی گستردهتر به میراث تاریخی این برند در سراسر جهان طراحی شده است. مرسدس بنز علاوه بر توسعه و نوسازی موزه فیزیکی خود در اشتوتگارت، قصد دارد امکانات مجازی این مجموعه را نیز گسترش دهد.
یکی از بخشهای اصلی این برنامه، ایجاد یک دوقلوی دیجیتال از موزه مرسدس بنز است که امکان بازدید مجازی از مجموعه و آشنایی با تاریخ این خودروساز را بدون نیاز به حضور فیزیکی در اشتوتگارت فراهم میکند. این پروژه با همکاری مجموعه The Classic Car Trust یا TCCT و پلتفرم دیجیتال Roarington توسعه مییابد.
خودرویی که قرار است در حراج پاریس عرضه شود، سومین نمونه ساختهشده از نسخه C 111-II است که در اسناد داخلی مرسدس بنز با عنوان «خودروی شماره ۳۳» شناخته میشود. عدد ۳۳ صرفاً یک شناسه داخلی بوده و معنای خاص دیگری ندارد.
ساخت این خودرو از مارس ۱۹۷۰ آغاز شد و بدنه آن با رنگ خاص Weißherbst رنگآمیزی شد؛ رنگی شاخص که به یکی از ویژگیهای شناختهشده خانواده C 111 تبدیل شده است.
در فضای داخلی این نمونه، صندلیهای اسپرت با روکش پارچهای طرح چهارخانه دندانهدار به رنگ خاکستری و سفید، فرمان ایمنی چهارشاخه و رادیوی Becker Europa با چیدمان عمودی به چشم میخورند. این جزئیات بخش مهمی از هویت تاریخی خودرو را تشکیل میدهند و در نمونهای که برای فروش آماده شده، حفظ شدهاند.
مرسدس بنز C 111-II در شرایط عادی از رینگهای آلیاژی ۱۵ اینچی با عرض ۸ اینچ استفاده میکند. با این حال، در آزمایشهای پیست طی دهه ۱۹۷۰، رینگهای منیزیمی عریضتر با ابعاد ۱۰ در ۱۵ و ۱۳ در ۱۵ اینچ نیز روی خودرو نصب میشدند.
هر دو مجموعه رینگ همراه با خودرو به خریدار تحویل داده خواهند شد، اما مرسدس بنز اعلام کرده است که رینگهای منیزیمی به دلیل قدمت و وضعیت فعلی، دیگر برای رانندگی مناسب نیستند و صرفاً باید بهعنوان قطعات نمایشی مورد استفاده قرار گیرند.
از نظر فنی، مهمترین ویژگی این C 111-II پیشرانه دورانی چهار روتوره وانکل با حجم ۲.۴ لیتر است که در اوت ۱۹۷۰ در بخش میانی خودرو نصب شد. این موتور با کد M 950 W 48 شناخته میشود و توانایی تولید ۳۵۰ اسب بخار قدرت را دارد.
با بهرهگیری از این پیشرانه، خودرویی با وزن ۱۲۴۰ کیلوگرم میتواند به حداکثر سرعت ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت دست پیدا کند؛ رقمی که با توجه به فناوریهای اوایل دهه ۱۹۷۰، عملکردی بسیار قابل توجه محسوب میشد.
این نمونه با پلاک S-Y 6200 وارد ناوگان خودروهای آزمایشی مرسدس بنز شد و در مجموعهای از آزمایشهای مهندسی مورد استفاده قرار گرفت.
یکی از این آزمایشها به بررسی یک قطعه مبتنی بر فناوری سیالات مربوط میشد که وظیفه آن کمک به تخلیه یکنواخت سوخت از دو مخزن جانبی خودرو با ظرفیت مجموع ۱۱۶ لیتر بود.
همچنین مهندسان مرسدس بنز از این خودرو برای اندازهگیری دمای محفظه بار عقب و انجام رانندگیهای آزمایشی در پیست هوکنهایم استفاده کردند. سینی محفظه بار عقب نیز بهصورت جداشدنی طراحی شده بود و همچنان روی خودرو نصب است.
سامانه ترمز ضدقفل ABS نیز در جریان آزمایشهای آن دوره روی این نمونه مورد بررسی قرار گرفت، هرچند این سامانه در وضعیت کنونی خودرو دیگر فعال نیست.
خودروی شماره ۳۳ علاوه بر نقش مهندسی، یکی از شناختهشدهترین نمایندگان پروژه C 111 در فعالیتهای تبلیغاتی و رسانهای مرسدس بنز بود.
این خودرو در سال ۱۹۷۲ در نخستین شماره نسخه آلمانی مجله پلیبوی به نمایش درآمد. یک سال پیش از آن نیز مرسدس بنز با استفاده از همین نمونه، پروژه C 111 را در پیست آزمایشی اشتوتگارت به هربرت فون کارایان، رهبر ارکستر مشهور، معرفی کرده بود.
این خودرو در سال ۱۹۷۵ به مجموعه تاریخی مرسدس بنز منتقل شد و پس از افتتاح موزه جدید این شرکت در سال ۲۰۰۶، در بخش «جذابیت طراحی» یا Fascination Design در معرض دید بازدیدکنندگان قرار گرفت.
در سال ۲۰۲۴، مرکز کلاسیک مرسدس بنز در فلباخ عملیات بازسازی دقیقی روی خودروی شماره ۳۳ انجام داد تا امکان رانندگی مجدد با آن فراهم شود.
در جریان این بازسازی، مرسدس بنز تلاش کرد آثار طبیعی گذر زمان و اصالت ظاهری بدنه و کابین خودرو را حفظ کند. در مقابل، مجموعه انتقال قدرت و اجزای فنی بهصورت گسترده بازسازی شدند و برای افزایش ایمنی، یک سامانه اطفای حریق نیز در محفظه موتور نصب شد.
مرسدس بنز در همان سال این خودرو را در رویداد معتبر پبل بیچ کانکورز دالگانس به نمایش گذاشت. طبق اطلاعات منتشرشده، هنگام ثبت تصاویر خودرو در ماه اکتبر، کیلومترشمار آن تنها ۱۵ هزار و ۳۹۱ مایل، معادل حدود ۲۴ هزار و ۷۷۰ کیلومتر را نشان میداد.
حراج این نمونه تاریخی در تاریخ ۳ فوریه ۲۰۲۷ در مجموعه Palais du Louvre پاریس برگزار خواهد شد. شرکت RM Sotheby’s مسئولیت برگزاری این رویداد را در سالنهای Salles du Carrousel بر عهده دارد.
زمان برگزاری حراج با نمایشگاه بینالمللی خودروهای کلاسیک Rétromobile پاریس همزمان خواهد بود. خریداران علاقهمند میتوانند پس از ثبتنام قبلی، بهصورت حضوری یا تلفنی در فرایند پیشنهاد قیمت شرکت کنند.
مرسدس بنز همچنین اطلاعات مربوط به شرایط حضور در حراج، مراحل ثبتنام پیشنهاددهندگان و فرصتهای بازدید و بررسی خودرو پیش از فروش را از طریق وبسایت مرکز کلاسیک خود در دسترس علاقهمندان قرار داده است.
با وجود اهمیت تاریخی این خودرو، مرسدس بنز هنوز قیمت پایه یا ارزش تخمینی رسمی آن را اعلام نکرده است. با این حال، با توجه به کمیاب بودن C 111-II، اصالت کامل پیشرانه چهار روتوره وانکل، سابقه تاریخی و این واقعیت که برای نخستین بار یکی از نمونههای این خانواده به مالکیت خصوصی واگذار میشود، انتظار میرود قیمت نهایی آن به چند ده میلیون یورو برسد.
برای مقایسه، مرسدس بنز در سال ۲۰۲۲ یکی از دو نمونه خودروی تاریخی 300 SLR Uhlenhaut Coupé را از مجموعه اختصاصی خود به قیمت ۱۳۵ میلیون یورو فروخت؛ معاملهای که به یکی از مهمترین فروشهای تاریخ خودروهای کلکسیونی تبدیل شد.
اگرچه پیشبینی میشود قیمت C 111-II به رکورد ۱۳۵ میلیون یورویی آن خودرو نرسد، برآورد رسانه موتوروان حاکی از آن است که مبلغ نهایی میتواند در محدوده چند ده میلیون یورو و حتی در بخش بالایی این بازه قرار گیرد. با این حال، ارزش واقعی این خودروی استثنایی تنها پس از برگزاری حراج پاریس مشخص خواهد شد.
نظر شما چیست؟