بررسی هوندا سیتی
هوندا سیتی به عنوان یکی از قدیمیترین و شناختهشدهترین سدانهای سابکامپکت بازارهای جهانی، در نسل هفتم خود توسط شرکت آذریوردسال به بازار ایران راه یافته است. این خودروی ژاپنی که اصالتا برای بازارهای در حال توسعه طراحی و در کشورهایی نظیر تایلند و هند تولید میشود، اکنون به عنوان یک گزینه غیرچینی و وارداتی در برابر انبوه خودروهای مونتاژی داخلی قرار گرفته است. پلتفرم مشترک با هوندا جاز، ابعاد جمعوجور و مصرف سوخت بهینه، آن را به انتخابی منطقی برای کاربریهای شهری و خانوادههای کمجمعیت تبدیل کرده است. با این حال، ورود یک برند ژاپنی به بازار ایران همواره با پرسشهایی درباره کیفیت ساخت، دوام فنی و چالشهای تأمین قطعات و خدمات پس از فروش همراه است که در ادامه به بررسی دقیق و بیطرفانه آنها میپردازیم.
بررسی طراحی داخلی
کابین نسل هفتم هوندا سیتی بازتابدهنده هویت اقتصادی این خودرو است و خبری از طراحیهای پیچیده، خطوط منحنی اغراقآمیز یا متریال لوکس نیست. داشبورد با تکیه بر عناصر هندسی ساده و نظم بصری دلنشین چیده شده که اگرچه در مقایسه با رقبای چینی همقیمت کمی محافظهکارانه به نظر میرسد، اما کیفیت مونتاژ و دوام متریال بهکار رفته در آن، حس به مراتب بهتری را در درازمدت به سرنشینان منتقل میکند. استفاده از تریم آلومینیومی در بخشهایی از کنسول میانی و دریچههای تهویه عمودی و کلاسیک، تا حدودی سادگی کابین را جبران کرده است. فضای داخلی به لطف فاصله محوری ۲۵۹۰ میلیمتری، برای چهار سرنشین بزرگسال کاملاً کاربردی است و صندوق عقب با گنجایش ۵۱۹ لیتر، یکی از بزرگترین نقاط قوت این سدان ژاپنی در بخش فضای بار محسوب میشود که نیازهای مسافرتهای خانوادگی را بهخوبی پوشش میدهد.
بررسی طراحی ظاهری و بدنه
طراحی بدنه هوندا سیتی در نسل هفتم، فرمی خوشتراش، متین و عامهپسند دارد که با وجود سپری کردن یک فیسلیفت، همچنان رگههایی از زبان طراحی چند سال گذشته هوندا را در خود جای داده است. نمای جلو با چراغهای کشیده و بزرگ LED در دو طرف جلوپنجره مشبک لانهزنبوری، چهرهای جوانپسندتر و کمی خشنتر به خود گرفته که شباهتهایی به برادر بزرگترش یعنی سیویک دارد. در نمای جانبی، خط شانه سراسری که از گلگیر جلو تا انتهای خودرو امتداد یافته، به همراه رینگهای ۱۶ اینچی آلومینیومی، فرمی پویا و در عین حال ساده را خلق کرده است. نمای عقب نیز با چراغهای دو تکه و کشیده، سپر حجیم و دیفیوزر پلاستیکی مشکیرنگ، از تجملگرایی دوری جسته و ذات اقتصادی خودرو را فریاد میزند، اما در مجموع استایلی متعارف و قابلقبول را برای یک سدان شهری به نمایش میگذارد.
پیشرانه و قوای فنی
قلب تپنده هوندا سیتی وارداتی، یک پیشرانه ۱.۵ لیتری (۱۴۹۸ سیسی) چهار سیلندر و ۱۶ سوپاپ تنفس طبیعی است که به لطف سیستم سوخترسانی PGM-FI، حداکثر ۱۲۱ اسب بخار قدرت در ۶۶۰۰ دور در دقیقه و ۱۴۵ نیوتنمتر گشتاور در ۴۳۰۰ دور در دقیقه تولید میکند. این نیرو از طریق یک جعبهدنده اتوماتیک CVT به چرخهای جلو منتقل میشود. ترکیب این پیشرانه استهلاکپذیر و گیربکس CVT، شتاب صفر تا صد ۱۰.۵ ثانیهای و حداکثر سرعت ۱۹۸ کیلومتر بر ساعت را برای این سدان ۱۱۸۹ کیلوگرمی به ارمغان آورده است. بزرگترین مزیت این مجموعه فنی، عدم وابستگی به توربوشارژر است که حساسیت موتور به کیفیت بنزین موجود در ایران را بهشدت کاهش میدهد. سیستم تعلیق در محور جلو از نوع مکفرسون و در محور عقب نیمهمستقل تویستبیم (میل پیچشی) است که سواری نسبتاً نرمی را در خیابانهای شهری تضمین میکند، هرچند که هندلینگ آن در پیچهای تند در سطحی متوسط ارزیابی میشود. ترمزهای جلو دیسکی خنکشونده و ترمزهای عقب کاسهای هستند که برای این کلاس وزنی و قدرتی کاملاً کافی به نظر میرسند.
رقبا
در بازار ایران، هوندا سیتی به دلیل تعرفههای واردات در جایگاه قیمتی بالاتری نسبت به سدانهای اقتصادی جهانی قرار میگیرد و باید با خودروهایی مانند هیوندای اکسنت، نیسان سانی و کیا پگاس رقابت کند. هیوندای اکسنت با موتور ۱.۶ لیتری و گیربکس ۶ سرعته اتوماتیک، شتاب و کشش بهتری دارد اما طراحی داخلی آن نیز چندان مدرن نیست؛ نیسان سانی با وجود اصالت ژاپنی، از گیربکس ۴ سرعته قدیمی و فضای کابین محدودتری رنج میبرد و کیا پگاس نیز با موتور ۱.۴ لیتری و ۹۴ اسب بخار قدرت، ضعیفترین گزینه این جمع است. در این میان، سیتی با تکیه بر فضای داخلی بزرگتر، استهلاک پایینتر و کیفیت ساخت ژاپنی، گزینهای منطقیتر برای کسانی است که دوام فنی را به آپشنهای رنگارنگ و طراحیهای فانتزی ترجیح میدهند.
امکانات ایمنی
هوندا سیتی در بخش ایمنی به شش کیسه هوای ۱۰ نقطهای شامل جلو، جانبی و پردهای مجهز شده است و از سیستمهای کنترل پایداری الکتریکی (VSA)، ترمز ضد قفل (ABS)، سیستم کنترل شروع حرکت در سربالایی (HSA)، پایش فشار باد تایرها، ایموبلایزر و ایزوفیکس صندلی کودک بهره میبرد.
امکانات رفاهی
لیست تجهیزات رفاهی این سدان شامل کروز کنترل، فرمان برقی با تنظیم ارتفاع و عمق، پدل شیفتر، سیستم ورود و استارت بدون کلید، تهویه مطبوع اتوماتیک، نمایشگر ۸ اینچی لمسی مالتیمدیا، پشتیبانی از اندروید اتو و اپل کارپلی، سنسور نور، دوربین دنده عقب، سنسور پارک، روکش صندلی پارچهای، آنتن باله کوسهای، مهشکن LED و چراغهای روشنایی در روز (DayLight) است.


نظر شما چیست؟