آئودی با معرفی A2 e-tron مدل ۲۰۲۷، ایدهای را که ۲۵ سال پیش زودتر از زمان خود بود، دوباره مطرح کرده است. این خودروی برقی جدید که از نام و برخی ویژگیهای طراحی نسل نخست A2 الهام گرفته، قرار است بهعنوان کارآمدترین خودروی تولیدی تاریخ آئودی شناخته شود و برخلاف نسل اول که نتوانست به موفقیت تجاری مورد انتظار دست پیدا کند، این بار در شرایطی مناسبتر وارد بازار شود.
نسل نخست آئودی A2 در سال ۱۹۹۹ با هدف ارائه یک خودروی کامپکت پیشرفته، سبک، کممصرف و مجهز به فناوریهای نوآورانه معرفی شد. این خودرو با ساختار آلومینیومی، طراحی آیرودینامیک و کیفیت ساخت بالا، دیدگاه متفاوتی نسبت به خودروهای کوچک شهری ارائه میکرد، اما قیمت بالای تولید و استقبال محدود مشتریان باعث شد تولید آن پس از چند سال متوقف شود. اکنون آئودی همان فلسفه را با فناوری خودروهای برقی ترکیب کرده و A2 e-tron را در قالب یک کراساوور مدرن معرفی کرده است.
طراحی A2 e-tron ترکیبی از عناصر آشنای مدل اصلی و زبان طراحی جدید آئودی است. این خودرو فرم جعبهای و تقریباً شبیه خودروهای چندمنظوره نسل اول A2 را حفظ کرده و از شیشه عقب دو تکه الهام گرفته است، اما با ابعادی بزرگتر، بدنهای عریضتر و ظاهری قدرتمندتر ارائه میشود. نمای جلو نیز با طراحی متفاوت و حالتی جسورانه، یکی از خاصترین چهرههایی را ایجاد کرده که تاکنون در محصولات آئودی دیده شده است.
یکی از مهمترین ویژگیهای A2 e-tron، بهرهوری انرژی بالای آن است. آئودی اعلام کرده این مدل کممصرفترین خودروی تولیدی تاریخ این برند محسوب میشود؛ حتی کممصرفتر از A2 3L دیزلی که زمانی به دلیل مصرف سوخت پایین شهرت داشت. در بهترین حالت، مصرف انرژی این خودرو به تنها ۱۲.۸ کیلوواتساعت برای پیمودن ۱۰۰ کیلومتر میرسد و دوربردترین نسخه آن قادر است بر اساس استاندارد WLTP اروپا تا ۶۴۵ کیلومتر مسافت را با یک بار شارژ طی کند.
مهندسان آئودی برای دستیابی به این میزان بهرهوری، تنها به استفاده از باتری بزرگتر متکی نبودهاند، بلکه مجموعهای از راهکارهای کاهش مصرف انرژی را در بخشهای مختلف خودرو به کار گرفتهاند. ضریب درگ A2 e-tron تنها ۰.۲۴ است که به کمک پوشش کامل زیر بدنه، ورودی هوای فعال برای سیستم خنککننده، رینگهای آیرودینامیک و قطعات طراحیشده در اطراف گلگیرها برای کاهش آشفتگی جریان هوا به دست آمده است.
حتی دستگیرههای درها نیز با هدف افزایش بهرهوری طراحی شدهاند. این دستگیرهها در پایه ستونهای خودرو قرار گرفتهاند و به جای مکانیزمهای سنتی، از حسگر استفاده میکنند. با کشیدن آرام دستگیره، در بهصورت الکتریکی باز میشود. آئودی پیشتر این فناوری را از برخی محصولات جدید خود حذف کرده بود، اما اعلام کرده بود که آن را در یکی از خودروهای آینده بازار اروپا دوباره استفاده خواهد کرد. برای اطمینان از عملکرد سیستم در شرایط اضطراری نیز یک ذخیره انرژی پشتیبان در نظر گرفته شده است.
آئودی برای A2 e-tron سه گزینه باتری با ظرفیتهای ۵۲، ۶۱ و ۸۴ کیلوواتساعت ارائه میکند تا این خودرو بتواند نیازهای مختلف کاربران را پوشش دهد. نسخه مجهز به باتری ۵۲ کیلوواتساعتی از یک موتور برقی با قدرت ۱۶۸ اسببخار (۱۷۰ اسببخار متریک و ۱۲۵ کیلووات) استفاده میکند. این نسخه در ۸.۸ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت میرسد و برد حرکتی آن ۴۲۲ کیلومتر اعلام شده است.
مدل مجهز به باتری ۶۱ کیلوواتساعتی به یک موتور ۱۸۷ اسببخاری (۱۹۰ اسببخار متریک و ۱۴۰ کیلووات) مجهز شده است. این نسخه شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت را در ۷.۹ ثانیه ثبت میکند و برد آن به ۵۱۵ کیلومتر افزایش پیدا میکند.
نسخه قدرتمندتر A2 e-tron با باتری ۸۴ کیلوواتساعتی و موتور ۲۲۸ اسببخاری (۲۳۱ اسببخار متریک و ۱۷۰ کیلووات) میتواند در ۷ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد و حداکثر برد ۶۴۵ کیلومتری را ارائه دهد.
در بالاترین سطح، نسخه پرچمدار این خودرو به موتور ۳۲۲ اسببخاری (۳۲۶ اسببخار متریک و ۲۴۰ کیلووات) مجهز است. این مدل شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت ۵.۷ ثانیهای دارد و با برد ۶۲۹ کیلومتری، عملکرد اسپرتتری ارائه میدهد. همچنین این نسخه تنها مدل A2 e-tron است که میتواند به سرعت ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد، در حالی که سایر نسخهها حداکثر سرعت ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت دارند.
تمامی نسخههای A2 e-tron نیروی موتور را به چرخهای عقب منتقل میکنند، زیرا این خودرو بر پایه پلتفرم MEB گروه فولکسواگن ساخته شده است؛ همان معماری مورد استفاده در خودروهایی مانند فولکسواگن ID.3 و آئودی Q4 e-tron. به همین دلیل، خبری از سیستم چهارچرخ محرک کواترو در این مدل نخواهد بود و این خودرو برخلاف برخی محصولات آینده گروه فولکسواگن از معماری جدیدتر MEB+ با محور محرک جلو استفاده نمیکند.
نسخههای مجهز به باتری بزرگتر از توان شارژ سریع جریان مستقیم حداکثر ۱۸۳ کیلووات بهره میبرند و برای شارژ باتری از ۱۰ تا ۸۰ درصد به حدود ۲۹ دقیقه زمان نیاز دارند. دو نسخه مجهز به باتریهای کوچکتر با توان شارژ ۱۰۰ کیلووات، با وجود سرعت شارژ پایینتر، به دلیل ظرفیت کمتر در مدت حدود ۲۴ دقیقه شارژ میشوند. مانند دیگر خودروهای برقی مبتنی بر پلتفرم MEB، A2 e-tron نیز از قابلیت شارژ دوطرفه پشتیبانی میکند.
در کابین، آئودی از یک نمایشگر دیجیتال ۱۱.۹ اینچی پشت فرمان و یک نمایشگر لمسی خمیده ۱۲.۸ اینچی استفاده کرده است. دسته انتخاب دنده به ستون فرمان منتقل شده تا فضای بیشتری در کنسول مرکزی ایجاد شود. در این بخش یک پد شارژ بیسیم Qi 2.2 قرار دارد که میتواند همزمان دو تلفن همراه را با توان حداکثر ۲۵ وات شارژ کند.
یکی از فناوریهای جدید کابین، سیستم اتصال فیدلاک است. این فناوری یک سیستم نصب مغناطیسی همراه با قفل مکانیکی محسوب میشود که به کاربران اجازه میدهد تجهیزاتی مانند نگهدارنده لیوان یا کیف کابل شارژ را در نقاط مشخصی از کابین و صندوق عقب نصب کنند. آئودی اعلام کرده A2 نخستین خودروی تولیدی این شرکت است که به این فناوری مجهز میشود.
از نظر فضای حمل بار، A2 e-tron عملکرد قابل قبولی دارد، اما بهترین خودرو در کلاس خود نیست. این خودرو همان فاصله محوری ۲۷۷۰ میلیمتری آئودی Q4 e-tron را دارد که فضای مناسبی برای سرنشینان فراهم میکند، اما حجم صندوق عقب آن ۳۹۶ لیتر است. برای مقایسه، Q4 e-tron فضای ۵۲۰ لیتری ارائه میدهد، رنو مگان E-Tech دارای صندوق ۴۴۰ لیتری است، اما A2 e-tron از فولکسواگن ID.3 با ۳۸۵ لیتر و ولوو EX30 با ۳۱۸ لیتر فضای بیشتری دارد.
یکی از مهمترین ویژگیهای نسل نخست A2، استفاده گسترده از آلومینیوم در ساختار بدنه بود، اما همین موضوع باعث افزایش هزینه تولید و قیمت نهایی خودرو شد. آئودی در نسل جدید برای کاهش هزینهها، استفاده از آلومینیوم را محدود کرده و بیشتر ساختار A2 e-tron را از فولاد ساخته است.
با این حال، یکی از نقاط قوت اصلی این پروژه سرعت توسعه آن است. آئودی برای بازگرداندن نام A2 پس از توقف تولید نسل قبلی حدود ۲۰ سال زمان صرف کرد، اما توسعه نسخه جدید تنها ۲۱ ماه طول کشیده است.
نسل اول A2 خودرویی بود که بسیاری از فناوریها و ایدههای آن زودتر از زمان خود معرفی شدند، اما آئودی امیدوار است نسل جدید با طراحی جذابتر، فناوریهای هوشمند، مصرف انرژی پایین، قیمت پایه ۳۲ هزار و ۲۰۰ پوند و رشد سریع بازار خودروهای برقی در اروپا بتواند سرانجام موفقیتی را که مدل اصلی به دست نیاورد، تجربه کند.
نظر شما چیست؟